تکانشگری، نوعی اختلال در بازداری پاسخ (قسمت سوم)

تکانشگری نوعی اختلال در بازداری پاسخ

تکانشگری، نوعی اختلال در بازداری پاسخ: رفتار تکانشی به طور معمول به رفتاری اطلاق می‌شود که در آن، فرد بدون فکر عمل می‌کند و به جای فکر کردن، رفتاری ناگهانی انجام می‌دهد و به نتیجه کار فکر نمی‌کند.

از آنجایی که رفتار فرد تکانشگر ممکن است به زندگی فردی و اجتماعی او آسیب بزند، این نوع رفتار نیاز به درمان دارد. درمان تکانشگری یکی از ضروریات زندگی فرد تکانشگر است که در این مقاله باشگاه مغز و حافظه بیشتر درباره آن توضیح می‌دهیم .

تکانشگری نوعی اختلال در بازداری پاسخ | رویا غندالینشانه‌های رفتار تکانشی

برخی از نشانه‌های رفتار تکانشی عبارتند از :

ناتوانی در برنامه‌ریزی یا آماده‌سازی: به دلیل تحریک‌پذیری، فرد دارای رفتارهای منطقی نیست و برعکس، عجله و صبر نکردن مشخصه اصلی این رفتار است و در طی این رفتار (هر چیزی می‌تواند اتفاق بیفتد)

عدم کنترل: فردی که رفتار تکانشی دارد معمولا بر روی رفتارخود کنترلی ندارد .

پایداری: در رفتار تکانشی معمولا نوعی پایداری وجود دارد زیرا فرد فکر می‌کند که کار او طبیعی است و ممکن است به این رفتار ادامه دهد .

جستجو برای تجربیات جدید: با توجه به احساسات شدید مثبت یا منفی، مهارت‌های شناختی فرد برای برنامه‌ریزی و ارزیابی جایگزین‌های مختلف دچار تغییر و تصمیمات او در لحظه گرفته می‌شود .

حالت عاطفی فرد در این رفتار، یک عامل کلیدی است، در طی این روند، مغز حالت‌های عاطفی را آزاد می‌کند و همین کار، احساس ادراک واقعیت را ایجاد می‌کند که باعث می‌شود فرد احساس ناخوشایندی نسبت به کار خود نداشته باشد .

روند تفکر منطقی در این مسیر از بین رفته و بنابراین، فرد نمی‌تواند به نتایج اقدامات و عواقب خود، فکر کند .

 نشانه‌های رفتارهای تکانشی کودکان

تکانشگری، نوعی اختلال در بازداری پاسخ: رفتار تکانشی در کودکان، با عدم توانایی آن‌ها در “ترمزهای ذهنی” قبل از انجام کار، مرتبط است. کودکانی که به طور ناگهانی از یک نقطه پرش می‌کنند و یا عملی ناگهانی انجام می‌دهند، نشانه‌هایی از رفتار تکانشی دارند .

کودکانی که نمی‌توانند خود را متوقف کنند، ممکن است مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه یا وضعیت دیگری باشند.اگر والدین به این رفتار دقت و به نشانه‌ها توجه کنند و همچنین اگر بررسی شود که چه چیزی موجب رفتار تکانشی در کودک آن‌ها می‌شود، بهتر می‌توانند در درمان به او کمک کنند .

کودکانی که تقریبا پرخاشگر هستند، ممکن است هر چیزی را خراب کنند. مثلا به طور ناگهانی وسط بازی کودکان دیگر می‌روند و یا اسباب‌بازی آن‌ها را به زور از آن ها می‌گیرند .

این کودکان هنگام بازی‌های جمعی، منتظر نوبت خود نمی‌مانند و تقریبا رفتار تهاجمی دارند. البته این رفتار تهاجمی در هر کودکی متفاوت است زیرا کودک مدام در حال رشد است و علائم هم می‌توانند تغییر کنند .

این علائم و نشانه‌ها ایجاب می‌کنند والدین درمان تکانشگری کودکان خود را آغاز کنند .

درمان تکانشگری در کودکان

برای درک درمان تکانشگری کودک ابتدا باید این اختلال را کامل شناخت .تکانشگری یا رفتار تکانشی، به طور گسترده‌ای به عمل کردن بدون آینده‌ نگری گفته می‌شود، رفتاری که ناپخته، سریع و پرخطر باشد و همچنین نامناسب با موقعیت باشد. تکانشگری عموما با نتایج نامطلوب همراه است.فرد دارای ویژگی تکانشگری، ممکن است در مدیریت رفتارهای ناگهانی با مشکل مواجه باشد. از تصمیم‌گیری‌های عجولانه گرفته تا شروع دعوا. تکانشگری می‌تواند به خود و اطرافیانتان آسیب برساند. علاوه بر تضعیف روابط و کاهش احساس سلامت کلی، رفتارهای تکانشی در صورت عدم کنترل می‌تواند منجر به آسیب‌های مالی نیز بشود .

خوشبختانه، درمان‌هایی وجود دارد که می‌تواند به کنترل تکانشگری کودک کمک کند از جمله روان درمانی، آموزش ذهن آگاهی و درمان‌های دارویی. اما تکنولوژی لورتا که پیشرفته ترین نوع درمان بدون دارو در خاورمیانه است با ماندگاری و اثربخشی بسیار بالا نیز در درمان تکانشگری موثر است .

در حالی که رفتارهای تکانشی می‌تواند شدید و فراگیر باشد، اما اغلب متخصصان و درمانگران حرفه‌ای می‌توانند با موفقیت درمان تکانشگری را انجام دهند. بسیاری از روش‌های درمانی برای تکانشگری دارای مؤلفه‌هایی هستند که به طور خاص جنبه‌های مختلف تکانشگری را هدف قرار می‌دهند .

روان درمانی اختلال تکانشگری کودک

تکانشگری، نوعی اختلال در بازداری پاسخ: رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) بر مهارت‌های ساختاری تمرکز دارد که باعث کاهش رفتارهای تکانشی می‌شود و توانایی فرد را در تفکر و تأمل قبل از عمل را افزایش می‌دهد. با استفاده از مکانیسم‌های مقابله‌ای برای مقابله با احساسات شدید، فرد دچار تکانشگری بدون مواجهه با موقعیت‌ها برای آن آماده می‌شود .

ذهن آگاهی، مهارتی که در DBT آموزش داده می‌شود، فرد را به ماندن در لحظه تشویق می‌کند که می‌تواند به فرد کمک کند تا نسبت به اقدامات خود آگاه باشد، در نتیجه عواقب کارش را در نظر بگیرد. تمرین این تکنیک می‌تواند به فرد کمک کند تا زمان لازم را برای تأمل در رفتار خود داشته باشد و به فرد این امکان را می‌دهد که تصمیمات منطقی‌تری در مورد نحوه پاسخ به حوادث پیرامون خود بگیرد. مراقبه ذهن آگاهی نیز روشی است که اغلب برای پشتیبانی از این درمان استفاده می‌شود. بنابراین درمان از طریق ذهن آگاهی نیز یک روش مناسب برای درمان تکانشگری است .

رفتار درمانی می تواند به بیش فعالی کمک کند . یک روان شناس یا درمانگر می تواند به بچه های مبتلا به  ADHD کمک کند یادبگیرند که چگونه رفتار های بیش فعالی و تکانشگر خود را کشف و کنترل کنند .

کودکان می‌توانند یاد بگیرند که چگونه کارهای روزمره را ایجاد و دنبال کنند. آنها همچنین می‌توانند مهارت‌های اجتماعی خود را بهبود ببخشند. والدین و معلمان می‌توانند از یک سیستم پاداش و نتیجه برای تقویت رفتارهای خوب استفاده کنند .

بهترین روش درمان تکانشگری برای هر فرد متفاوت از دیگری است. این روش معمولا ترکیبی از مصرف دارو، روان‌درمانی و یا تغییر سبک زندگی است. درمان موثر باید پاسخگوی علائم زمینه‌­ای مثل تکانشگری یا حواس پرتی و چالش‌‌های رفتاری و اجتماعی متاثر از آن، مانند مشکل در دوست­یابی، کنترل زمان و عزت نفس پایین باشد .

تکانشگری نوعی اختلال در بازداری پاسخ | رویا غندالیگفته می‌شود رفتاردرمانی موثرترین روش غیرپزشکی برای درمان اختلال تکانشگری در کودکان است. در این روش معمولا به والدین آموزش داده می‌شود تا واکنش مناسبی را به رفتار منفی کودک نشان دهند. همچنین در تنظیم و رسیدن به اهداف به او کمک کنند .

در این روش همچنین راهکارهایی برای کنار آمدن با شرایط و مهارت‌‌های اجتماعی به کودک آموزش داده می شود. شعار رایج در بین افراد دچار اختلال کم توجهی یا بیش فعالی که دارای رفتارهای تکانشگرانه هستند، این است که: “قرص به ما مهارت نمی‌آموزد .”

این شعار تاکیدی بر این نکته است که اگرچه دارو باعث کنترل علائم بیش فعالی یا کم توجهی با رفتار تکانشگرانه می شود، اما در یادگیری رفتار مناسب یا از بین بردن عادات منفی به کودک کمکی نمی­‌کند. هدف از رفتاردرمانی پر کردن این شکاف است .

اغلب برای کودکان بزرگ تر که دچار اختلال کم­ توجهی یا بیش فعالی با رفتارهای تکانشگرانه هستند از درمان شناختی رفتاری استفاده می‌شود. درمان شناختی رفتاری به کودکان بزرگسال کمک می‌کند تا بهتر بتوانند احساسات خود را مدیریت کنند، به عادات منفی غلبه کنند و با الگوهای منفی ذهنی و عزت نفس پایین که مانع از موفقیت آن ها می شود روبه‌ رو شوند .

رفتار درمانی برای کودکان در بسیاری از موارد موثر واقع شده است. شواهد نشان می دهد درمان شناختی رفتاری برای افراد به تقویت مهارت منظم بودن آن‌ها کمک می‌ کند و الگوهای نادرست ذهنی را برطرف می‌سازد .

استفاده از سایر روش‌های روان درمانی نیز می‌تواند به ترمیم عزت نفس و بازسازی روابطی که در اثر رفتارهای منفی و تکانشگرانه اختلال کم توجهی یا بیش فعالی آسیب دیده، کمک کند .

اشتراک گذاری:

مطالب زیر را حتما مطالعه کنید

دیدگاهتان را بنویسید